Puppies, passie en filantropie

De 'generosity-challenge'

“Mama, ik kies het asiel, want ik hou van puppies!” We zitten met z’n vieren om de tafel in ons huis, hier in Tulsa. Een maand geleden zwaaiden we familie en vrienden uit in Lelystad en versleepten we ons boeltje naar Tulsa, Oklahoma.

We doen mee aan de vijfdaagse ‘generosity-challenge’ van Givt4Kids, omdat we onze kinderen graag de gewoonte van vrijgevigheid willen leren. Het is een experiment dat we ook met een aantal Amerikaanse gezinnen doen, omdat we ook willen leren wat het effect is van het stellen van een gezinsdoel. 

Op de eerste dag was de opdracht om met elkaar te delen wat onze persoonlijke motivatie is om te geven en te vertellen wat we belangrijk vinden, waar we om geven. Onze achtjarige dochter deed enthousiast mee, maar onze twaalfjarige zoon had er geen zin in. Hij kon niet zoveel met de vraag en gaf er de brui aan. Toch was het bijzonder, om zo samen aan de tafel te luisteren naar wat de ander motiveert. “Ik geef omdat het leuk is om te geven en ik vind het ook leuk om dingen te krijgen, dus dan vinden anderen dat vast ook leuk”, klonk er uit een kindermond. Het was ook goed om zelf weer even stil te staan bij mijn eigen drijfveren: ik geef omdat ik het belangrijk vind om te laten zien dat ik ergens om geef en omdat ik hoop dat het verschil maakt.

Bemoediging

Nu waren we aangekomen bij dag twee en moesten we als gezin een doel kiezen. Op basis van onze interesses waren er drie verschillende goede doelen aan ons voorgesteld. De uitdaging was om te kiezen wat we als gezin belangrijk vonden, maar hier kwamen onze individuen al gauw om de hoek kijken. Het was een hele klus om tot een gezinsdoel te komen, want mijn hart gaat uit naar zieke kinderen, mijn man vindt het belangrijk dat iedereen in ieder geval in zijn basisbehoeften voorzien wordt en onze dochter houdt van puppies. Onze zoon stelde dan maar voor dat we gaan pitchen. Om de beurt beargumenteren we waarom we welk doel belangrijk vinden en onze dochter krijgt zelfs de kans om dat een tweede keer te doen. Uiteindelijk besluiten we om deze week als gezin twee goede doelen te ondersteunen. 

Dag twee van de generosity-challenge

Dan gaan we onderhandelen over welk bedrag we graag zouden willen doneren en wie hoeveel van zijn zakgeld over heeft voor het goede doel. Na heel wat gebakkelei besluit onze dochter vijf, of nee, toch drie dollar over te hebben voor het asiel en wil onze zoon graag zeven en een halve dollar geven, zodat het bedrag net niet lekker rond is. Als ouders doen we er nog een schepje bovenop en we hebben een uitdagend doel voor deze week gevonden.

Ik ben trots. Op mijn kinderen die mee willen doen aan deze challenge, die met creatieve oplossingen komen wanneer we er eerst niet samen uitkomen, die hun eigen zakgeld willen weggeven om deze doelen te ondersteunen en die vol enthousiasme uitzien naar de challenge van morgen. Ik vind het een mooie eerste stap in de weg naar vrijgevigheid.

“Mama, als ik drie dollar van mijn zakgeld weggeef, krijg ik dan ook een puppy?” 

We hebben nog een lange weg te gaan.

Waarom geef jij?

-Tine-

Leave a Reply

We komen als gezin aan in Tulsa, Oklahoma
Blog

Waarom Tulsa?

We zijn in Tulsa beland voor ons volgend avontuur. De stap naar deze stad, met haar complexe geschiedenis, is voor ons een heldere keuze. Onze overtuiging in de kracht van geven, leidt ons door dit avontuur. Maar nu staan we voor de uitdaging: hoe leren we onze kinderen vrijgevigheid in een digitale wereld? In deze stad, die trots is op haar vrijgevigheid, vinden we hoop voor de toekomst.

Read More »
Blog

Goed doen

In de blog deel ik onze ervaringen met de generosity-challenge, waar ons gezin in Tulsa, Oklahoma aan meedoet. We reflecteren op onze dagelijkse inspanningen om vrijgevig te zijn en verkennen verschillende manieren van geven. Ondanks de uitdagingen en grappige momenten ervaren we de helende kracht van samen delen en goed doen. We zijn op weg om onze kinderen op te voeden tot goede mensen.

Read More »
Beeld van kinderen die enthousiast hun Givt-coins inzamelen.
Blog

Twee emmertjes

In een kleine kerk boven een sushi-restaurant beleefde ik een troosteloos collectemoment, waar geven verre van tastbaar of verbindend voelde. Maar recente beelden van kinderen die enthousiast hun Givt-coins inzamelden, brachten een gevoel van verbinding en tastbaarheid terug naar de kerkgemeenschap. Onze dochters eenvoudige daad van het doneren van snoep, hoe klein ook, illustreert het belang van tastbaar geven.

Read More »