Twee emmertjes

Hoe geven weer tastbaar wordt

De kerk bevond zich in een klein zaaltje boven het lokale sushi-restaurant. We waren er nog niet eerder geweest. Het was maar een paar minuten rijden van ons huis en, eerlijk gezegd, we hadden het makkelijk kunnen lopen. Maar we waren laat en we hadden ons aangepast aan onze nieuwe Amerikaanse levensstijl.

Gezin is te laat

Binnen was het aardedonker, de ruimte enkel verlicht door wat felle lampen gericht op de kleine verhoging waar de band speelde. Gelukkig kregen we hulp om wat vrije stoelen te vinden in deze kleine kerk, waar misschien zo’n dertig mensen aanwezig waren. Tijdens de mededelingen werd een oproep gedaan voor meer vrijwilligers voor het kinderwerk en ik waande me weer even in mijn thuiskerk. Toen de collecte werd aangekondigd, liepen een tienerzoon en z’n vader naar voren. Allebei een metalen emmertje in de hand. De felle lampen weerkaatsten op de kleine emmertjes, alsof ze het nodig hadden om hun plek in de kerkdienst op te eisen. Nadat er naar de website was verwezen voor wie geen cash of cheque bij zich had, gingen ze de zaal in.

Ik heb niks te geven

Met een halfslachtig gebaar ging de tiener met het emmertje langs de rijen, alsof ie ook wel wist dat er niets in terecht zou komen. Het duurde nog geen halve minuut en het voelde ongemakkelijk en troosteloos aan. Een gevoel van verbinding was ver te zoeken.

Er zit geen geld in de emmers.

Hoe anders waren de beelden die ik een aantal weken geleden zag. Kinderen verzamelden zich om de collecte-box met een Givt-coin in de hand. Een moment van enthousiaste verbinding, van samen geven. Of je nu 10 dollar gaf of misschien wel helemaal niks, er was geen verschil te zien. Alle kinderen gaven samen. 

Kinderen drommen om de Geef-box met hun Givt-coin

Deze kerk had net Givt4Kids geadopteerd en introduceerde het voor het eerst met een van hun kindergroepen. Elk kind kreeg een Givt-coin waar ze geld aan konden toewijzen. Toen het collectemoment daar was, stormden ze naar voren om een voor een hun Givt-munt in de collecte-box te doen. Eindelijk was geven weer tastbaar en zichtbaar, eindelijk weer iets wat verbindt.

Beeld van kinderen die enthousiast hun Givt-coins inzamelen.

Bij de uitgang van de kerk boven het sushi-restaurant stond een winkelwagen. Hij was leeg op een zak met paaseitjes na. De kerkgangers hadden de opdracht gekregen om die de komende weken te vullen met zo’n 500 kg snoep, zodat hun jaarlijkse ‘Easter-egg-hunt’ weer een succes zou zijn. Onze dochter had al enthousiast gevraagd of we daar ook aan deel konden nemen. 

Ik werd door de lege winkelwagen geconfronteerd met de enorme uitdaging die voor deze kerk in het verschiet lag. Onze dochter zag in die ene zak de voorbode van een geweldig feest. Haar ogen werden groot bij het idee van de enorme berg snoep.

Ze kondigde aan haar overgebleven snoep van Valentijnsdag te doneren. En hoewel het voor haar misschien niet zo’n grote moeite was om haar snoep weg te geven (ze vond het toch niet zo lekker), was het voor mij opnieuw een eye-opener hoe belangrijk het is voor kinderen om tastbaar en zichtbaar te kunnen geven. Met daarin de belofte van iets groters, het feest dat verbindt.

Hoe maak jij geven tastbaar?

-Tine-

We komen als gezin aan in Tulsa, Oklahoma
Blog
Tine

Waarom Tulsa?

We zijn in Tulsa beland voor ons volgend avontuur. De stap naar deze stad, met haar complexe geschiedenis, is voor ons een heldere keuze. Onze overtuiging in de kracht van geven, leidt ons door dit avontuur. Maar nu staan we voor de uitdaging: hoe leren we onze kinderen vrijgevigheid in een digitale wereld? In deze stad, die trots is op haar vrijgevigheid, vinden we hoop voor de toekomst.

Lees verder »
De visie: hoe leren we onze kinderen de gewoonte van vrijgevigheid
Blog
Tine

Puppies, passie en filantropie

In deze blog vertel ik over ons gezinsavontuur in Tulsa, waar we deelnemen aan de ‘generosity-challenge’ van Givt. Samen met mijn man en kinderen leer ik over vrijgevigheid en het stellen van gezinsdoelen. We kiezen voor twee goede doelen, onderhandelen over donaties en ontdekken de waarde van geven als gezin. een nieuwe manier om onze kinderen op te voeden in liefdadigheid.

Lees verder »
Blog
Tine

Goed doen

In de blog deel ik onze ervaringen met de generosity-challenge, waar ons gezin in Tulsa, Oklahoma aan meedoet. We reflecteren op onze dagelijkse inspanningen om vrijgevig te zijn en verkennen verschillende manieren van geven. Ondanks de uitdagingen en grappige momenten ervaren we de helende kracht van samen delen en goed doen. We zijn op weg om onze kinderen op te voeden tot goede mensen.

Lees verder »