Geven op school

Hoe geven verbindt

Zou er wel genoeg zijn? Zwetend stond ik achter de verwarmde doos met Chick-fil-A sandwiches. Mijn taak was om iedereen van eten te voorzien. Ik was hier pas op het laatste moment voor gevraagd, dus ik wist niet zo goed wat de bedoeling was. Hoorden deze kinderen wel bij het event? Of kwamen ze gewoon gratis voedsel snaaien? Kon ik dit gewoon toestaan of hadden we dan straks tekort? Dit avondeten was het startsein van het schoolevent, hier op de Wright Christian Academy, een privé-school in Tulsa.

Dit schoolevent was de kers op de taart. De aula was volgepakt met kinderen die hun hele gezin, inclusief oma’s en opa’s, hadden meegenomen. Ze zaten aan ronde tafels en je kon er je kont niet meer keren. De kinderen hadden zich uitgedost in hun beste kleren en de lucht trilde van de opgebouwde spanning. ‘Al weken heeft mijn kind het erover’, vertelde een moeder later. Hier moesten ze bij zijn.

De kinderen uit groep zes en zeven hadden hard gewerkt aan een prachtig project. Het begon ermee dat zes verschillende goede doelen uit de stad de school bezocht hadden en de leerlingen voor een uitdaging hadden gesteld. De leerlingen waren in zes groepjes verdeeld. Elk groepje kreeg vanuit het goede doel een probleem voorgeschoteld, waar zij een oplossing voor konden bedenken. En vandaag konden ze dan eindelijk hun oplossing presenteren aan de goede doelen en aan hun familie. 

Na het eten was het zover. Een voor een gingen de groepjes naar voren. Elk groepje had een eigen naam bedacht en presenteerde zichzelf aan de hand van hun superkrachten. Dat varieerde van ‘being kind’ tot ‘dog whisperer’ en het was heerlijk aandoenlijk. Daarna vertelden ze over het probleem en welke oplossing ze hadden bedacht.

Er waren anonieme websites bedacht om kinderen te ondersteunen waarvan een ouder in de gevangenis zat. Recepten en boodschappenlijstjes die gebruikt konden worden om voedsel voor arme gezinnen te kopen. Buurtboekenkasten om lezen toegankelijker te maken. Er waren QR-codes gecreëerd om makkelijker vrijwilligers te vinden om mentor te worden van jong-volwassenen en moestuinen voorgespiegeld die bij kunnen dragen aan het gemeenschapsgevoel. Elke presentatie werd afgesloten met de vraag om dit doel te ondersteunen en aan het eind van de avond te doneren aan dit project.

Na elke presentatie volgde een daverend applaus en kregen de goede doelen de kans om te reageren. Er werden zelfs verdiepende vragen gesteld. De goede doelen waren onder de indruk. De ouders en kinderen glommen van trots.

Toen iedereen aan de beurt was geweest, mocht er gegeven worden. Elk gezin had op de Givt4Kids-app gratis doneergeld gekregen, dankzij gulle giften van enkele weldoeners in Tulsa. Dit konden de ouders nu samen met hun kinderen naar eigen goeddunken verdelen over de verschillende projecten. De kinderen stormden weer naar voren, dromden zich om de schaal met Givt-munten heen en gingen enthousiast aan de slag met verdelen. Het was als het gezoem van een bijennest. Terwijl de kinderen zich door de menigte heen wurmden om hun Givt-munt bij hun goede doel in de collectebus te stoppen, zag je veel ouders in gesprek met de verschillende goede doelen.

Na het gezweet bij de Chick-Fil-A had ik het koud gekregen op de tribune. De airco stond te blazen in mijn nek en ik was in de zwerm mijn kinderen even uit het oog verloren. Toen een licht gevoel van paniek mij overmeesterde, kreeg ik gelukkig ook mijn zoon weer in het oog. Na de presentaties had hij alle kinderen een high-five gegeven, zichtbaar genietend van zijn kleine rol in het geheel. Maar nu had hij zich teruggetrokken, ergens tussen de stoelen bovenaan de tribune. Ik haalde opgelucht adem. Tijd om naar huis te gaan.

Onze eerste Giving-Unites-event. Het was geslaagd.

Met welk goede doel voel jij je verbonden?

-Tine-

We komen als gezin aan in Tulsa, Oklahoma
Blog
Tine

Waarom Tulsa?

We zijn in Tulsa beland voor ons volgend avontuur. De stap naar deze stad, met haar complexe geschiedenis, is voor ons een heldere keuze. Onze overtuiging in de kracht van geven, leidt ons door dit avontuur. Maar nu staan we voor de uitdaging: hoe leren we onze kinderen vrijgevigheid in een digitale wereld? In deze stad, die trots is op haar vrijgevigheid, vinden we hoop voor de toekomst.

Lees verder »
De visie: hoe leren we onze kinderen de gewoonte van vrijgevigheid
Blog
Tine

Puppies, passie en filantropie

In deze blog vertel ik over ons gezinsavontuur in Tulsa, waar we deelnemen aan de ‘generosity-challenge’ van Givt. Samen met mijn man en kinderen leer ik over vrijgevigheid en het stellen van gezinsdoelen. We kiezen voor twee goede doelen, onderhandelen over donaties en ontdekken de waarde van geven als gezin. een nieuwe manier om onze kinderen op te voeden in liefdadigheid.

Lees verder »
Blog
Tine

Goed doen

In de blog deel ik onze ervaringen met de generosity-challenge, waar ons gezin in Tulsa, Oklahoma aan meedoet. We reflecteren op onze dagelijkse inspanningen om vrijgevig te zijn en verkennen verschillende manieren van geven. Ondanks de uitdagingen en grappige momenten ervaren we de helende kracht van samen delen en goed doen. We zijn op weg om onze kinderen op te voeden tot goede mensen.

Lees verder »

Leave a Reply