The Outsiders

“I have two questions. Why are these kids here? And can I join you?” Het meisje, in het zwart gekleed, de haren vet en met een halflege koffiebeker in de hand, overvalt me met deze directe aanpak. We staan in de rij voor de Circle Cinema waar de klas van onze zoon zometeen The Outsiders zou kijken. Deze boekverfilming gaat over de klassenstrijd tussen de ‘socials’ en de ‘greasers’ in de jaren ‘60. De film is in Tulsa opgenomen, dus verplichte koek voor deze kinderen. Een moeder naast mij legt aan het meisje uit dat de klas hier film komt kijken. Waarop het meisje besluit mee naar binnen te lopen. 

Ze is niet veel groter dan de rest van de kinderen en lijkt in de meute op te gaan. Ik sta versteld van haar bravoure en laat het gebeuren. Ik overweeg nog even of ik moet ingrijpen, maar mijn nieuwsgierigheid wint.

Eenmaal binnen spot ik haar bij de snacks. Of ze zou moeten betalen voor de film? Ja, dat verwacht ik wel. ‘Ooh dang’, incasseert ze mijn slechte nieuws en loopt naar buiten. Ik kijk dan ook verbaasd op als ik haar een paar minuten later weer naar binnen zie lopen en ze achterin de rij aansluit. Wat had haar gemotiveerd om het opnieuw te proberen? Haar terugkomst is niet onopgemerkt gebleven en ze wordt door een juf gevraagd het gebouw te verlaten. Ze vertrekt zonder morren. 

De kinderen uit de klas, die met hun meegebrachte geld de grootste zakken popcorn en enorme bekers frisdrank hadden aangeschaft, nestelen zich behaaglijk in de intieme bioscoopzaal. De film is helaas niet voor de ouders bedoeld, dus ik zoek een plekje in de foyer waar ik mij even met een boek kan terugtrekken.

Niet veel later komt het meisje weer binnen, de koffiebeker is inmiddels geloosd. Waarschijnlijk op zoek naar de wc? Ze blijft nog even hangen voor het zwarte T-shirt van The Outsiders in het raam en vertrekt dan weer.

Het doelloze zwerven van het meisje gaat me aan het hart. Het lijkt wel alsof de film zich recht voor mijn ogen afspeelt. De outsider, de greaser, die nergens lijkt bij te horen. En dan die bevoorrechte kinderen met hun liters frisdrank in de bios. De ongelijkheid is van alle tijden en ik pretendeer al lang niet meer dit op te kunnen lossen. Wel neem ik me voor om wat vaker dankbaar te zijn voor al mijn voorrechten en daarin een voorbeeld te zijn voor mijn kinderen. En dan vanuit een dankbaar hart de ander zien.

Waar ben jij dankbaar voor?

-Tine-

Leave a Reply

We komen als gezin aan in Tulsa, Oklahoma
Blog

Waarom Tulsa?

We zijn in Tulsa beland voor ons volgend avontuur. De stap naar deze stad, met haar complexe geschiedenis, is voor ons een heldere keuze. Onze overtuiging in de kracht van geven, leidt ons door dit avontuur. Maar nu staan we voor de uitdaging: hoe leren we onze kinderen vrijgevigheid in een digitale wereld? In deze stad, die trots is op haar vrijgevigheid, vinden we hoop voor de toekomst.

Lees verder »
De visie: hoe leren we onze kinderen de gewoonte van vrijgevigheid
Blog

Puppies, passie en filantropie

In deze blog vertel ik over ons gezinsavontuur in Tulsa, waar we deelnemen aan de ‘generosity-challenge’ van Givt. Samen met mijn man en kinderen leer ik over vrijgevigheid en het stellen van gezinsdoelen. We kiezen voor twee goede doelen, onderhandelen over donaties en ontdekken de waarde van geven als gezin. een nieuwe manier om onze kinderen op te voeden in liefdadigheid.

Lees verder »
Blog

Goed doen

In de blog deel ik onze ervaringen met de generosity-challenge, waar ons gezin in Tulsa, Oklahoma aan meedoet. We reflecteren op onze dagelijkse inspanningen om vrijgevig te zijn en verkennen verschillende manieren van geven. Ondanks de uitdagingen en grappige momenten ervaren we de helende kracht van samen delen en goed doen. We zijn op weg om onze kinderen op te voeden tot goede mensen.

Lees verder »